TAM GDZIE DA SIĘ ŻYĆ ?

„DZIWIĘ SIĘ, ŻE POLACY NIE WYSZLI JESZCZE NA ULICE…”. Czy naprawdę nie potrafimy? Czy może jednak dojrzewa w nas przekonanie, że nie tędy droga? A jeśli nie tędy, to którędy?

Wiecie co, rozumiem to wszystko co zawarte w filmie i zarazem nie rozumiem. Prawie wszystko jest prawdą, oprócz tego, że ten rozpostarty przez taką rzeszę emigrantów – obraz Polski i obraz ich idealistycznych mniemań jest jakiś nierzeczywisty. Nie ma tu krzty zrozumienia chociażby owej historii, <którą za granicą poznaje się lepiej i bardziej docenia>.
Chociaż nie podoba mi się to samo, co braciom na emigracji, to widzę pewną sprzeczność, w mówieniu z jednej strony ” Dziwię się, że Polacy nie wyszli jeszcze na ulice”, i innych tego typu podobnych bzdur. Wysłuchawszy takiego rodzaju sugestii zastanawiam się czy nie żyjemy w średniowieczu. I to jest paradoksalne. Ktoś kto mówi, ” zróbcie rewolucje”, „czemu oni nic nie robią” po pierwsze daje wyraz ignorancji wobec rozwoju kraju, który ma swój dorobek, lawiruje pomiędzy zupełnie niezwyczajnymi dziejami, a nowoczesnymi kształtami, pędzącego na przód świata, szuka siebie, i nie są od tego wolni ani nasi dziadkowie, ani rodzice, ani my, ani nawet nasze dzieci. Na to potrzeba, czy tego chcemy czy nie, między innymi- czasu. Z drugiej strony słyszę ” czemu Polacy nic nie robią”- od kogoś, kto dołączył do grona osób, które uciekają poza granice kraju z bezsilności, czyli sam odcina się od jakichkolwiek możliwości wprowadzania zmian w swoim państwie- i zastanawiam się jak to jest z jego wiarygodnością. Sorry, ale coś jest nie tak.. Może zaraz się spyta, co on tam może. Ano, wiecie jak to leci. Trzeba zacząć od siebie. Poza tym, z jednej osoby wyjeżdżającej, robi się ten milion i dwa itd.

Wkurza mnie osobiście biadolenie o Polsce, w takim brzmieniu. Jak wszyscy zauważają w filmie, co nie jest dla mnie nowością- tam też trzeba i to często dużo ciężej, solidniej pracować, brać odpowiedzialność, nic nie ma za darmo. Tutaj w Polsce jest tak samo ! Po prostu nic nie ma za darmo! Ale jest coś takiego, że tam można zarywać dnie i noce pracując, a tutaj w Polsce jakiś inny chyba wymiar, bo nikomu nic się nie chce. Owszem: zarobki nie dają się porównać, urzędnicze dochodzenia są koszmarem cywila, ZUS ect., bene-fity, polityka pro rodzinna- brak itd. Ale kto na Boga uważa, że wystarczy założyć ręce, powiedzieć ” mnie to mnie obchodzi”, ” ja się z tym nie identyfikuje” ” mnie to nie interesuje”, ” co za cymbały w tym rządzie” ” zróbcie sobie rewolucje”, to faktycznie żyje w średniowieczu umysłowym. Nie ma nic od tak. Państwo Polskie, społeczeństwo jest faktycznie niedojrzałe, po ostatnich dziesięcioleciach z których ledwo się wykaraskaliśmy, ale  z podniesioną głową naszych dziadów i pradziadów, weszliśmy my również młodzi z roszczeniami, których faktycznie nikt od razu i w tym momencie dziejów, nie jest wstanie dać. To my sami tworzymy rzeczywistość. A tworzymy ją tym, że zamiast ” chcę zrobić to czy to”,” chcę zmienić to czy to”, odcinamy się od tego, odwracamy plecami. Tymczasem, musimy, to zakłada mądrość, brać poprawkę i na historię, na to, ile w gruncie rzeczy i to od zera zdołaliśmy zbudować, osiągnąć, jak również na to, że dalsze przemiany są proporcjonalnie odwrotnie, do tego ile sami jesteśmy również wstanie oferować swojemu Państwu, jako pewnej wspólnocie, społeczeństwu, rodzinie itd. Jestem tak samo sfrustrowana, jak Wy bracia poza granicami, ale nie godzę się na taki hymn żałości o Polsce, która dla mnie ma tyle więcej krajobrazów piękna, odkrywanej przez Was historii, horyzontów, którym trzeba wychodzić na przeciw, a nie brukać kolejnymi lamentami.

Czy ” tam gdzie nie da się żyć” jest faktycznie tak rewolucyjne? Powątpiewam, bo nie ma w nim nic, czego przeciętnie rozeznany człowiek by nie wiedział. Okey. Nie chodzi o wiedzę- ale meritum sprawy, i o to, że miliony osób na obczyźnie obnażają niemoc swojego państwa i swoją frustracje.

Patrzę na Słońce, które usadowiło się na jednym z domów, myśląc, że ” tam gdzie da się żyć” jest po prostu decyzją, że chcę ” tu czy tam”. Skoro ” tam się da żyć” a tu nie, to, co ja tu robię… i dlaczego tyle żalu w głosach tych ludzi, którzy wyjechali.

 Życzę wszystkim ducha życia, by niezależnie gdzie jesteśmy- żyli pełnią życia, ducha wiary, że mamy wpływ, nie tylko na swoje życie, ale oblicze ziemi i ducha odwagi, by nie poprzestawać na egzystowaniu w komfort zone, ale walczyć o to, co nam wszystkim jest najdroższe.

fot. source Dave Dube

527 Total Views 2 Views Today
comments

Będzie mi miło, jeśli po przeczytaniu postu zostawisz po sobie jakąś iskrę tego co tu znalazłeś. Blog jest przyjaznym azylem, dlatego każdy wulgarny komentarz zostanie skasowany, podobnie jak wszelkie złośliwości.

  • http://www.tatologia.com/ Suchcik Kamilkowski

    Mnie osobiście nasz kraj przeraża. W zasadzie to nie kraj, a ludzie którzy nim rządzą. Widzę u nich tylko pychę, brak kompetencji, brak szacunku dla Kowalskiego, chciwość.. Ci ludzie nie robią praktycznie nic, by zrobić tak, aby nam żyło się łatwiej. Nie mówię, że z dnia na dzień mamy mieć uposażenie przeciętnego Niemca czy Francuza, ale powinniśmy widzieć na to szansę. To o czym mówią niektórzy z tych ludzi to prawda. Nasi politycy nas niszczą. Czemu nie uproszczą sytuacji z założeniem firmy, sytuacji z ZUSem. Czemu u nas tyle biurokracji? Od tego idzie oszaleć. Urzędy to jakaś katorga. A jak trafi się na zgorzkniałą panią Jadwigę to już zupełnie pozamiatane.
    Trochę nie rozumiem, że muszę coś Polsce ofiarować. Ja naszemu narodowi nie jestem nic winien. To tak jak z rodzicami. Jeżeli już nie chcą Ciebie wspierać to przynajmniej niech kłody nie lądują pod naszymi nogami. ja tak się przynajmniej czuje. Nie oczekuje zmiany z dnia na dzień, tylko konsekwentnego wpływania na naszą rzeczywistość i rozsądku, który byłby widoczny na co dzień.
    Hm…
    Ogólnie to jest temat rzeka… cały czas go przerabiam. Sam mieszkałem 2 lata w Anglii. Część znajomych i rodziny mieszka po za Polską i często o tym rozmawiamy… A nie ukrywam chciałbym już przestać i mieć skandynawski spokój z chorwacką pogodą:)

    • http://etiudavoyager.xeko.pl/ Agnieszka Bogunia

      Przepysznie to podsumowałeś, a propos skandynawskiego spokoju i chorwackiej pogody ;) Rozumiem Cie. Pewnie jak większość rodaków. Po prostu każdy jest mniej lub bardziej świadomy sytuacji i nią zmęczony, właśnie dlatego trudno mi osobiście słuchać tego wszystkiego, bo w gruncie rzeczy niewiele to daje. Mniej więcej to miałam na myśli również w kontekście „ofiarowywania”, że potrzeba konstruktywnych działań i mądrych osób. Choć w obecnym kształcie rządowy organ wydaje się być abstrakcją, to jednak są to ludzie, ze społeczeństwa, które my tez tworzymy i budujemy. Dlatego mimo złości na obecnych rządzących, uważam że problem jest głębszy. W każdym razie ciężkostrawność tego tematu i złożoność sprawia, że ja generalnie wolę koncentrować się na każdym pozytywie, a wszystko ma swoje dwie strony medalu zawsze. Chociaż borykamy się z dużymi problemami, to są wciąż takie rzeczy, które emigranci zaczynają doceniać dopiero po wyjeździe. Dla swojego zdrowia psychicznego :P wolę patrzeć na jasną stronę mocy, a nie ciemną. Ogólnie mówiąc ;) Ale ufam jednocześnie, że w końcu, nareszcie przyjdzie taki dzień, że będzie ciut łatwiej. Pozdrawiam serdecznie!

  • ain

    Wszyscy są mądrzy w gadce, tylko nikt rąk nie chce ubrudzić.

    Ludzie, puknijcie się w te swoje główki i zacznijcie myśleć, to nie boli. Wyłączcie Tv, serwisy internetowe, itd. gdzie tak samo wyedukowani jak wy ludzie wypisują głupoty. Zacznijcie czytać tylko i wyłącznie publikacje naukowe oraz fachową prasę, bo reszta to niestety w wielu przypadkach nic nie znaczące wodolejstwo. Nie powołujcie się na artykuły z opisami wyników badań, tylko znajdźcie oryginalne publikacje i sami przeprowadźcie analizę przedstawionych wyników a gwarantuję wam, że możecie się mocno zdziwić.

    A na koniec, wracając do tematu. Uważam, że niestety rządy demokratyczne nigdy nie spełnią swoich wspaniałych założeń. Rządy ludu mają tylko i wyłącznie sens, gdy lud żyje na tej samej stopie poziomu ekonomicznego i intelektualnego. A jak wiemy, Polska wzdłuż i w szerz ma ludzi mniej lub bardziej bogatych, zaradnych i inteligentnych. A że głos głupiego jest równie ważny jak głos mądrego, to niestety dobrze być nie może. Dlatego, aby mogło być lepiej, powinno się wprowadzić co najmniej rządy autorytarne, choć nie ukrywam, że najlepszym rozwiązaniem jest monarchia.